ہر قوم پکارے گی ہمارے ہیں حسین

غلام محمد قاصر:

جو پیاس وسعت میں بے کراں ہے سلام اس پرفرات جس کی طرف رواں ہے سلام اس پرسبھی کنارے اسی کی جانب کریں اشارےجو کشتیٔ حق کا بادباں ہے سلام اس پرجو پھول تیغِ اصول سے ہر خزاں کو کاٹیںوہ ایسے پھولوں کا پاسباں ہے سلام اس پرمری زمینوں کو اب نہیں خوفِ بے ردائیجو ان زمینوں کا آسماں ہے سلام اس پرہر اک غلامی ہے آدمیّت کی نا تمامیوہ حریّت کا مزاج داں ہے سلام اس پرحیات بن کر فنا کے تیروں میں ضو فشاں ہےجو سب ضمیروں میں ضو فشاں ہے سلام اس پرکبھی چراغِ حرم کبھی صبح کا ستارہوہ رات میں دن کا ترجماں ہے سلام اس پرمیں جلتے جسموں نئے طلسموں میں گِھر چکا ہوںوہ ابرِ رحمت ہے سائباں ہے سلام اس پرشفق میں جھلکے کہ گردنِ اہلِ حق سے چھلکےلہو تمھارا جہاں جہاں ہے سلام اس پر

بشکریہ از عالمی اخبار

*****

معین الدین چشتی:

اقبال:

عقل گوید شاد شو آباد شوعشق گوید بنده شو آزاد شوعشق را آرام جان حریت استناقه اش را ساربان حریت استآن شنیدستی که هنگام نبردعشق با عقل هوس پرور چه کردآن امام عاشقان پور بتولسرو آزادی ز بستان رسولالله الله بای بسم الله پدرمعنی ذبح عظیم آمد پسربهر آن شهزاده ی خیر المللدوش ختم المرسلین نعم الجملسرخ رو عشق غیور از خون اوشوخی این مصرع از مضمون اودر میان امت ان کیوان جنابهمچو حرف قل هو الله در کتابموسی و فرعون و شبیر و یزیداین دو قوت از حیات آید پدیدزنده حق از قوت شبیری استباطل آخر داغ حسرت میری استچون خلافت رشته از قرآن گسیختحریت را زهر اندر کام ریختخاست آن سر جلوه ی خیرالاممچون سحاب قبله باران در قدمبر زمین کربلا بارید و رفتلاله در ویرانه ها کارید و رفتتا قیامت قطع استبداد کردموج خون او چمن ایجاد کردبهر حق در خاک و خون غلتیده استپس بنای لااله گردیده استمدعایش سلطنت بودی اگرخود نکردی با چنین سامان سفر

*****

جوش ملیح آبادی:

کیا صرف مسلمان کو پیارے ہیں حسین

چرخِ نوعِ بشر کے تارے ہیں حسین

انسان کو بیدار تو ہو لینے دو

ہر قوم پکارے گی ہمارے ہیں حسین

..........

/110

شاه است حسین پادشاه است حسین

دین است حسین دین پناه است حسین

سر  داد نداد دست در دست یزید

حقا که بنائے لا الہ است حسین